lekarz1(Bronchiectasis) Choroba polega na stałym rozszerzeniu ścian mniejszych oskrzeli i oskrzelików z powstawaniem workowatych rozszerzeń, w których zatrzymuje się wydzielina śluzowa. Wydzielina ta ulega zakażeniu. Choroba charakteryzuje się odpluwaniem obfitej śluzowo-ropnej plwociny. Najczęściej chorują na tę chorobę mężczyźni w wieku 20-40 lat. Choroba jest następstwem innych chorób oskrzeli lub płuc, a w szczególności: - Przewlekłego nieżytu oskrzeli i rozedmy.

Kaszel i nieustannie utrudniony wydech (przez zwężenie przewodu) przyczyniają się do dalszego rozciągnięcia już i tak osłabionej ściany mięśniowej. - Niedodmy i zwłóknienia płuc. Tkanka włóknista kurczy się i tworzy lity obszar w płucach, pociągając osłabione z powodu zwyrodnienia błony mięśniowe ściany oskrzeli i utrzymując je w stanie rozciągniętym. W ten sposób powstają siły skierowane w przeciwne strony, działające pomiędzy zwłókniałą i zdrową tkanką płucną, co prowadzi do dalszego rozszerzania się oskrzeli. - Guzów lub tętniaka, który uciska i zamyka światło oskrzeli. - Odoskrzelowego zapalenia płuc. - Gruźlicy. - Infekcji wirusowej przebytej w dzieciństwie. Proces chorobowy osłabia ścianę mięśniową oskrzeli, które wskutek jednej z wyżej wymienionych przyczyn ulegają rozszerzeniu. Powstający stan zapalny ściany oskrzelowej prowadzi do dalszego osłabienia, rozszerzania, a niekiedy owrzodzeń oskrzeli. Na miejscu nabłonka migawkowego rozwija się nabłonek płaski, co jeszcze bardziej utrudnia usuwanie śluzu z płuc. Ściany rozszerzeń ulegają przekrwieniu i mogą wystąpić krwawienia. Rozstrzenie oskrzeli może obejmować każdą część płuc, najczęściej jednak zajęte bywają płaty dolne. Ruchomość klatki piersiowej jest upośledzona, a jeżeli proces chorobowy jest jednostronny, może dojść do skrzywienia bocznego kręgosłupa, wklęsłością zwróconego ku stronie chorej.